Voorjaar 2011

Na de geslaagde herneming van ALLES PASSEERT en de creatie van NUNC’s eerste voorstelling voor kinderen, STERREBROER, werken we in het voorjaar van 2011 naarstig verder.

We maken VERDER en we hernemen TWEE KWEENEN.

VERDER, een grote voorstelling over het verlies. Het verlies van de geest, de herinnering en het leven.

Een muziektheatervoorstelling waarvoor Ward De Vleeschhouwer componeert (Ward werkte eerder met NUNC voor de voorstelling RAISONNEZ), een danstheatervoorstelling waarvoor Katja Pire als choreograaf met regisseur Benjamin Van Tourhout werkt.

VERDER is het verhaal van een grote groep mensen gevangen in eigen gif, vastbesloten er iets aan te doen, het te vergeten of het te herinneren. Een groep mensen gedoemd het met elkaar uit te zingen maar te koppig om te buigen en dus ligt het barsten op de loer.

NUNC maakt na de operavoorstelling KING ARTHUR opnieuw een voorstelling met een groot ensemble, VERDER gaat in première op 27 april in de Eskimo Fabriek te Gent en daarna reist de voorstelling naar Antwerpen (herneming voorjaar 2012)

VERDER is een coproductie tussen NUNC, opendoek, koor & stem en danspunt.

TWEE KWEENEN, vertelt het relaas van twee koninginnen. Queen Elisabeth en Queen Mary,beiden overtuigd van hun belang, beiden angstig voor elkaar en als honden bijten ze zich in elkaar vast. Een voorstelling die zich vrijelijk inspireerde op de legendes tussen deze twee beruchte koninginnen.

TWEE KWEENEN speelt vanaf 25 januari tot 2 maart doorheen Vlaanderen ( Leuven, Tielt, Roeselare, Waregem, Torhout, Wetteren, Oudenaarde, Hasselt en Geel)

Leen De Veirman en Katrien Vandendries spelen samen met Bert Dobbelaere in een regie van Benjamin Van Tourhout.

Uit de pers:

"Van Tourhout levert met Twee Kweenen een knappe hedendaagse tekst over een dramatisch interessante ontmoeting tussen twee machtige rivalen, die in de realiteit nooit plaatsvond. Hij vertelt dit verhaal uit een tijd die niet de onze is zonder zich te verliezen in details of uitleggerij." (Cobra)

"Regisseur Benjamin Van Tourhout slaagt er hier opnieuw in om op heldere wijze een situatie te schetsen die de puur historische anekdote overstijgt. Zijn barokke krullige taalgebruik, een mix van archaïsmen en hedendaagsheid, mondt uit in scherpe vergelijkingen en dito psychologisering van de personages. Zijn tekst is niet alleen een historische strijd tussen twee machtige vrouwen, maar ook een wedstrijd tussen mannelijke en vrouwelijke mechanismen, tussen oude en nieuwe politieke en religieuze opvattingen." (De Morgen)