IJzergordijn

Intro

 Vertelt het verhaal van twee cipiers, die overdag mensen gevangen houden en ’s nachts hun eigen gedachten proberen vangen. Eerst verliefd, dan bijna getrouwd en dan ... gevangen door de liefde.

Een verhaal waarin twee mensen elkaar kwijtraken omdat ze samen willen zijn.
Ze dromen, ze liegen en verliezen.
Ze hopen op meer maar krijgen te weinig.
IIzergordijn, een verhaal dat gedoemd was om goed te eindigen maar het verdriet passeerde en maakte alles anders. Wat mooi was, werd modder. Wat lelijk was, werd normaal. Wat liefde was, werd eenzaamheid. 
 
Hij:
Ik fluisterde iets, het begin van een verhaal
Zij:
Hij beet in mijn oor
Hij:
Ze lachte
Zij:
Dat deed pijn
Hij:
Het begin was mooi
Zij:
Maar pijn hoort erbij
 

Trailer

Hier kan je de trailer bekijken.

Credits

Dries Vanhegen & Katelijne Verbeke spelen.
Benjamin Van Tourhout schrijft & regisseert.
 

Pers

Zou het Benjamin Van Tourhout nogmaals lukken? Hier kan ik enkel volmondig ja op antwoorden. Ijzergordijn zit sterk in elkaar. Ze zijn onzeker. Hij is de man in de gang, zij is de vrouw in bad. Hoe meer zij nadert, hoe meer hij achteruit deinst. Samen. En toch ook niet. Acteurs Dries Vanhegen en Katelijne Verbeke zijn heel overtuigend. Ze spelen met veel goesting en ze zijn er in geslaagd om me kippenvel te bezorgen. De woorden grijpen je naar de keel. Ze zetten je aan het denken. Alles klopt. De man in de gang, de vrouw in bad. De scène met de doeken, het lichtspel. De woorden, de manier waarop ze spreken. De muziek. Echt een aanrader! (Gent blogt)
 
Na de grote productie Verder laat Benjamin Van Tourhout weer zien dat hij ook in het 'klein' puik werk kan maken. Zoals Nunc al een paar jaar geleden bewees met Het geslacht Borgia in het groot en Zwerfkei in het klein. De man en de vrouw hebben elkaar ontmoet op hun werk in de gevangenis. In flashbacks wordt over hun treffen verteld, en over de groei van hun ontmoeting. Stukje voor stukje krijgt de toeschouwer steeds meer info. Zoals we dat van Benjamin van Tourhout gewoon zijn. Deze keer niet in gekapte en gebeitelde zinnen zoals in Zwerfkei. Dat alles rolt niet kabbelend, maar als een branding, over elkaar, de ene keer hard, de andere keer zacht. Die mooie tekststructuur breidt zich over het hele stuk uit, in de personages zelf, in het spel, in de enscenering. Dries Vanhegen en Katelijne Verbeke zetten sober en ingetogen hun personages op de scène, en als ze dan eens uithalen, dan gaat het door merg en been. Versieringen verdwijnen, een naakte waarheid rest, wankelt. Pregnant. (Tuur Devens, Theatermaggezien)
 
 
Première op 21 september 2011 (Gent)
Tournee najaar 2011, Najaar 2012, Voorjaar 2013
 
De affiche van IJzergordijn geselecteerd voor de tentoonstelling '21' -21 jaar culturele affiches (een tentoonstelling van Design Vlaanderen 2012.