Fragment Triphonia

Helena:           Wat hebde nu weer uitgestoken?

Klara:              Mo, niets.

Helena:           Kom, we zijn hier voort en gij subiet in uw bedde.

                      Hem wassen.

                      Kopke gevallen zeker.

                      Stibels wassen niemand niet.

Klara:              Afgedroogd! Zijn haar!

                      Mo…ma

Helena:           Ik wil dat ge dat tiepke subiet laat vallen.

                      Gij gaat niet doen zoals ik.

Klara:              Hij is over zijn toeren.

Helena:           Gij ook of peist ge dat ik het niet zie.

Klara:              Dat is van de nervositeit.

Helena:           Gij moogt niet nerveus zijn.

                      Gij moet kalm zijn.

                      Hij mag komen eten en dat is dan het einde van uw romance.

Klara:              Er is geen romance.

Helena:           Ik zie niet blind.

                      Ge hangt aan zijn lippen als hij spreekt.

                      Wie weet waar dat ge hangt als ik hier niet ben.

Klara:              Hij komt niet aan mij.

Helena:           En gij?

Klara               Ik niet aan hem.

Helena:           Zout ge willen?

Klara               Wat? Er aan komen?

Helena:           Ja?

Klara:              Neen.

Helena:           Zijdet zeker?

Klara:              Ja.

Helena:           Zeker zeker?

Klara:              Ja.

Helena:           Waarom wilt gij nooit luisteren naar uw moeder?

                      Gij gaat dat hier allemaal vergeten!

Klara:              Laat mij voor hem zorgen.

Helena:           Ge hebt al nekeer voor een hondje en een viske mogen zorgen.

                      ’t Heeft ook lang geduurd.

Klara:              Nu ga ik er wel goed voor zorgen.

Helena:           Ik zal wel achter hem lopen.

                      Met dezelfde tredes omhoog.

                      En dezelfde trappen naar omlaag.

Klara:              Ik moet hem iets geven? De piano?

Helena:           Nooit, daar is veel te lang voor gespaard.

                      Veel te veel langs en achter gebeurd.

                      Hoe dat gij daar met uw klein klein oorkes,

                      Lag op te luisteren.

                      Op die piano …zijt gij gemaakt, geboren en getogen. Op die piano.

                      Ik ga uw wieg toch niet weggeven zeker.